วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๘ หรือวันเข้าพรรษา วัดบวรนิเวศวิหาร ได้จัดให้มีประเพณีการตักบาตรดอกไม้ขึ้นเพื่อที่จะให้พระภิกษุ สามเณร ได้นำดอกไม้ตลอดจนธูปเทียนที่พุทธศาสนิกชน นำมาถวายเพื่อที่จะนำไปสักการะบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ของวัด อาทิเช่น พระพุทธชินสีห์ พระบรมสารีริกธาตุ พระศาสดา ในวันนี้ ทางวัดได้เปิดสถานที่สำคัญต่าง ๆ ของวัด ซึ่งปกติแล้วจะไม่เปิด ให้เข้าชมได้แก่ พระเจดีย์ พระวิหารพระศาสดา พระวิหารเก๋ง เพื่อให้พุทธศาสนิกชนได้ทำการสักการะบูชา โดยสถานที่สำคัญต่าง ๆ ของวัดจะเปิดเพื่อให้พุทธศาสนิกชน เข้าสักการะบูชา เพียงหนึ่งครั้งในวันเข้าพรรษาเท่านั้น

ประเพณีตักบาตรดอกไม้นั้น สืบเนื่องมาจากแต่ครั้งพุทธกาล เมื่อคครั้งที่พระพุทธเจ้าได้ทรงตรัสรู้แล้ว พระองค์ได้ทรงระลึกถึงพระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์แห่งเมืองราชคฤห์ จึงทรงเดินทาง มายังกรุงราชคฤห์ ระหว่างเดินทางมีผู้เลื่อมใสขอบวชจะกระทั่งมีภิกษุร่วมเดินทางเป็นจำนวนมาก ซึ่งได้สร้างความตื่นตะลึงแก่ชาวเมืองและสำนักนิกายต่าง ๆ เป็นอันมาก

ในขณะนั้น นายมาลาการ ผู้มีหน้าที่จัดดอกไม้ไปถวายต่อพระเจ้าพิมพิสารยังพระราชวัง เผอิญพบกับพระพุทธเจ้าและพระสาวก บังเกิดความเลื่อมใสศรัทธา แต่ทว่าตนมิได้มีสิ่งใดถวาย คงมีแต่ดอกไม้ คิดได้ดังนั้น จึงรวบรวมดอกไม้ขึ้นตั้งจิตอธิฏฐาน โดยไม่หวั่นเกรงพระราชอาญา แม้หากต้องโทษถึงแก่ชีวิตแล้วใช้ดอกไม้โปรยไปยังองค์พระศาสดา ด้วยแรงอธิษฐานที่จะสร้างกุศล พลันเกิดอภินิหาร ดอกไม้หาได้ตกลงถึงพื้นดินไม่ กลับลอยอยู่รอบ ๆ พระองค์ ฝ่ายพระเจ้าพิมพิสาร อริยสาวกผู้ถึงพร้อมด้วยศรัทธาได้ทราบเรื่องดังกล่าว จึงโปรดให้นายมาลาการ เข้าเฝ้าและทรงไต่ถามความเป็นมาทั้งหมด ซึ่งนายมาลาการได้กราบทูลไปตามความสัตย์ โดยมิได้เกรงกลัวโทษที่จะได้รับ พระเจ้าพิมพิสารมิได้ลงโทษ กลับปูนบำเหน็จรางวัลมากมายแก่นายมาลาการ

ด้วยอานิสงส์ที่นายมาลาการ ยอมสละชีวิตเพื่อบูชาต่อองค์พระบรมศาสดาครั้งนี้ ส่งผลให้ตนมีความสุข ภายหลังได้สำเร็จเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า มีพระนามว่า สุมนะ

ประเพณีตักบาตรดอกไม้นี้ ทางวัดบวรนิเวศวิหาร ได้ปฏิบัติสืบมาจนกระทั่งปัจจุบันและเป็นประเพณีที่สำคัญอย่างหนึ่งของทางวัด